Tomasz Franciszek Czapski
Biografia
Tomasz Franciszek Czapski urodził się ok. 1675 w Malborku i był cysterskim opatem Pelplina oraz biskupem chełmińskim.
Święcenia otrzymał z rąk suffragana chełmińskiego F. Bogorii Skotnickiego. W 1701 był proboszczem w Miłoradzu i Kościelnicy na Żuławach (diecezja pomezańska); w tym czasie otrzymał godność kanonika chełmińskiego. Od 1702 był coadjutor opatu pelplińskich cystersów, a następnie opatem (1702–1733) i generalnym komisarzem polskiej i litewskiej prowincji tegoż zakonu. Uświetnił kościół opactwa w Pelplinie nowym ołtarzem i amboną. Zbudował także kościół w siedzibie opackiej w Pogódkach koło Starogardu Gdańskiego oraz rezydencję opacką w Pelplinie.
W dziedzinie działalności politycznej był obecny w 1728 i 1730 na sejmikach w Grudziądzu, w 1731 brał udział w radzie senatu, a w 1732 na sejmie i radzie senatu. W czasie bezkrólewia po śmierci Augusta II był obecny na obradach sejmiku generalnego w Malborku.
1 lipca 1726 prekonizowany na coa djutora chełmińskiego przy biskupie Feliksie Kretkowskim. Samodzielne rządy w diecezji objął 5 stycznia 1731. Prowadził gorliwą działalność duszpasterską, zwłaszcza w diecezji pomezańskiej, w której wizytował wszystkie parafie, wydając zarządzenia reformacyjne dotyczące kultu i zabezpieczenia własności kościelnej. Dwa razy odprawił uroczystą procesję Bożego Ciała w Toruniu. W 1732 ogłosił obszerny list pasterski tzw. processus ad clerum, w którym nakazał odbywanie wizytacji dziekańskich, zwoływanie kongregacji dekanalnych, odprawianie rekolekcji przez duchownych, obowiązek rezydencji. W 1732 dokonał rewizji przywilejów w diecezji i uporządkował sprawy materialne biskupstwa.