Klaus Ampler
Biografia
Klaus Ampler urodził się 15 listopada 1940 w Marienburgu (pol. Malbork). Jego ojciec był robotnikiem.
W latach 1956–1959 uczył się na spawacza łukowego. W latach 1959–1970 był nauczycielem wychowania fizycznego.
Od 1954 trenował kolarstwo szosowe, początkowo w klubie Motor z Rostocku, następnie od 1959 w SC DHfK Leipzig. Jego pierwszym sukcesem była wygrana w klasyku Rund um Berlin w 1959 r., w tym samym roku zwyciężył także w wyścigu Rund um Seibnitz. W 1960 ponownie był pierwszy w Rund um Berlin i zajął trzecie miejsce w indywidualnych mistrzostwach NRD.
W kolejnych latach stawał na podium w wielu wyścigach w NRD, RFN, Austrii, Szwecji i Bułgarii. W 1961 zwyciężył w Uniqa Classic w Austrii. W kolejnym roku wygrał etapowy DDR-Rundfahrt (trzy etapy) i został indywidualnym mistrzem kraju, a także zajął drugie miejsce w 10. etapie Wyścigu Pokoju. Najważniejsze osiągnięcia to rok 1963, kiedy ponownie został indywidualnym mistrzem NRD, a także drużynowym wicemistrzem. Zwyciężył także w klasyfikacji generalnej DDR-Rundfahrt oraz w Wyścigu Pokoju uzyskując cztery zwycięstwa etapowe i ostatecznie zwycięstwo w klasyfikacji generalnej. Został sportowcem roku w NRD.
W 1964 ponownie triumfował w Rund um Berlin i zdobył brązowy medal drużynowych mistrzostw NRD. W 1965/1966 ponownie zwyciężał w berlińskim klasyku oraz został mistrzem NRD w wyścigu na dochodzenie. W 1966 triumfował w mistrzostwach Niemiec w wyścigu na dochodzenie oraz zwyciężył w wyścigu Rund um die Hainleite w Erfurcie. W wieloetapowym wyścigu Dookoła Bułgarii zajął drugie miejsce po dwóch zwycięstwach etapowych.
W 1967 zdobył srebrny medal w wyścigu na dochodzenie i zajął drugie miejsce w jednym z etapów Wyścigu Pokoju. W kolejnym roku triumfował w wyścigu Berlin – Fürstenberg – Berlin, wygrał także dwa etapy Wyścigu Pokoju. W 1969, z klubem z Lipska, został drużynowym mistrzem NRD, indywidualnie zaś zdobył dwa brązowe medale – w wyścigu szosowym oraz na dochodzenie. Ponadto po raz piąty zwyciężył w Rund um Berlin. Karierę sportową zakończył 1970.
Od 1971 był trenerem kolarskim w SC DHfK lub trenerem kadry narodowej. Trenował swojego syna, którego doprowadził m.in. do tytułu mistrza świata amatorów w 1986. Był także trenerem innych enerdowskich mistrzów –Uwe RaabaiAndreasa Petermanna.
Późniejsze życie: Pracował również jako dziennikarz i komentator telewizyjny zajmujący się kolarstwem. Od 1990 był dyrektorem hurtowni rowerowej w Lipsku.
Życie prywatne: Był żonaty z wioślarką Waltraud Böhlmann. Ich syn Uwe (ur. 1964) został mistrzem olimpijskim i mistrzem świata amatorów, oraz czterokrotnym triumfatorem Wyścigu Pokoju. Kolarzem został też ich wnuk Rick. Chorował na chorobę Alzheimera. Zmarł 6 maja 2016, w wieku 75 lat, w domu opieki w Lipsku.